aLtrUism

matabangutak:

Naranasan mo na ba masaktan? Yung ilang ulit kang niloko at binitawan ng ganun ganun lang pero in the end tiniis mo pa din lahat basta wag lang siyang tuluyan mawala?

Katangahan ba yun o sobra ka lang talaga magmahal? Nakakapagod yung ganun di ba? Yung para kang punching bag? susuntukin ka pero babalik ka pa din, yun lang hindi tulad nun ikaw nasasaktan. Paulit-ulit ang nangyayari, iiyak ka, isusumpa mo siya pero umaasa ka pa din na magbabago siya at marerealize nya yung worth mo. Pero sa araw-araw na ginawa ng Diyos, hindi na nagbago ang nangyayari sa inyo. Papaaasahin ka, masasaktan ka, iiyak ka, at patuloy ka pa ding aasa sa kanya.

Ilang beses mo mang piliting takasan ang katotohanang ginawa kang tanga at binulag ka ng pagmamahal mo sa kanya. Nakakapit ka pa din sa mga pangako na alam mo naman sa sarili mo walang katuparan. Umaasa ka pa din na magbabago siya at mamahalin ka niya ng IKAW lang.

Paulit-ulit man ang nangyayari hindi ko alam bakit hindi pa din natin matutunan mag-let go. Ayaw mo tapusin yung kabanata ng love story nyo kaya ayan nagtaas na ulit ang pamasahe hindi ka pa rin nakausad. Oo natatakot tayo tayo mag-let go kasi iniisip natin na wala ng tao ang magmamahal sa atin tulad ng gngwa nila, pero minsan ba naiisip natin kung may mga tao pa ba sa mundo ang sasaktan tayo tulad ng ginagawa nila?

Kung mahal ka talaga ng isang tao tulad ng mabulaklak na salitang sinasabi niyan, bumitaw ka man hahanapin ka nyan, pero kapag hindi, tanggapin mo na ang katotohanan na kailangan lang niya ang kaya mong ibigay pero hindi ka niya mahal.

Ngayong lumalalim ang gabi binalikan ko ang ilang pangyayari sa buhay ko mula nung froshies pa lang ako hanggang ngayong magtatapos na ko. Mula sa mga larawan, komento hanggang sa usapan nasuyod ko. Napangiti na lang ako sa dami ng nangyari at sa mga ala-ala, sa kabila noon nakaramdam din ako ng panghihinayang. Panghihinayang na sana sa mga panahon na may picture picture hindi ako naging KJ, hindi ako ang laging naging photographer, eh di sana mas madaming larawan akong babalikan kapag retiree na ko.

(Source: endofthelimit)

Positibong dahilan kung bakit hindi ako dapat malungkot. ^___^